تبلیغات
 علوم آزمایشگاهی گراش ـ ورودی 90 - درمان نابینایی در آزمایشگاه ژنتیک دانشگاه برن تست شد

درمان نابینایی در آزمایشگاه ژنتیک دانشگاه برن تست شد


درمان نابینایی در آزمایشگاه ژنتیک

 


نابینایی موروثی که در اثر از بین رفتن سلول‌های حساس به نور چشم به وجود می‌آید، دید میلیون‌ها انسان را در سرتاسر جهان مختل کرده و یا از بین برده‌است.

اگرچه دراثر این بیماری سلول‌های حساس به نور از بین می‌روند،‌اما سلول‌هایی كه در لایه‌های عمیق‌تر شبكیه چشم قرار گرفته‌اند و معمولا نسبت به نور حساس نیستند،‌دست‌نخورده و سالم باقی می‌مانند.

رویكرد درمانی جدیدی كه مبتنی بر تكنولوژی اپتوژنتیك ایجاد شده، به واسطه معرفی ژن‌های حساس به نور به این سلول‌های سالم شبكیه چشم آنها را به جایگزین‌هایی برای سلول‌های مرده تبدیل كرده و بینایی را احیا كند.

با این‌همه چند عامل امكان‌پذیر بودن این شیوه درمانی بالینی با استفاده از پروتئین‌های حساس به نوع معمول را محدود ساخته‌اند، زیرا این پروتئین‌ها نیازمند دریافت نوری بسیار شدید و مضر هستند و یك مكانیزم سیگنال‌دهی خارجی را درون سلول‌های شبكیه به كار می‌بندند.

مطالعه‌ای جدید كه توسط محققان دانشگاه برن انجام گرفته نشان می‌دهد چگونه می‌توان این تكنیك جدید درمانی را به كاربری پزشكی نزدیك‌تر ساخت. هدف از اجرای این مطالعه انجام مهندسی سلولی به شیوه‌ای بود كه سلول‌ها با مكانیزم‌ سیگنال‌دهی موجود حداكثر همخوانی را بیابند درحالی كه تمامی قابلیت‌های پروتئین‌های حساس به نور از قبیل سرعت تشخیص بالا و مقاومت در برابر شدت نور را حفظ می‌كنند.

این پروتئین تركیبی حساس به نور Opto-mGluR6 نام داشته و از دو پروتئین تشكیل شده‌است كه می‌توان آنها را درون شبكیه چشم یافت، یكی در ملانوپسین،‌ منطقه‌ای كه نور را حس می‌كند و دیگری در بخش سیگنال‌دهنده یا همان گیرنده mGluR6.

محققان این پروتئین را به گونه‌ای مهندسی كرده‌اند كه با سلول‌های درون شبكیه سازگاری بیشتری داشته‌باشد و بتوان آنها را با كمك محرك‌های طبیعی فعال ساخت. دستاوردی كه می‌تواند تكنیك‌های درمانی اپتوژنتیكی را یك قدم به آزمایش‌های انسانی و بالینی نزدیك‌تر سازد.

به گفته محققان این درمان جدید از توانایی احیای بینایی در بیمارانی كه از هر نوع نابینایی ناشی از تخریب گیرنده‌های نوری در عذابند، برخوردار است. دانشمندان در آزمایش‌های خود دریافتند با معرفی این پروتئین جدید به سلول‌های شبكیه چشم موش می‌توانند دید در روز موش را احیا كنند.

از مزیت‌های درمان جدید می‌توان به این نكته اشاره كرد كه بیمار قادر خواهد بود در نور روز به راحتی و بدون نیاز به تشدید‌كننده‌های نوری یا عینك‌های مخصوص محیط اطرافش را ببیند.

محققان همچنین معتقدند كارایی این تكنیك درمانی جدید فراتر از درمان نابینایی است، زیرا گیرنده پروتئنی یبه كار گرفته شده در این درمان یكی از اعضای خانواده انتقال‌دهنده‌های عصبی هستند كه داروسازان از آنها برای درمان درد‌های مزمن، افسردگی و صرع استفاده می‌كنند.




طبقه بندی: ژنتیک پزشکی،

تاریخ : چهارشنبه 31 تیر 1394 | 05:21 ب.ظ | نویسنده : گروه علوم آزمایشگاهی گراش ورودی 1390 | نظرات

  • paper | گالری مقاله های فوتو | لینک چهار مقاله